بیماری لثه و سرطان ریه

بیماری-لثه-و-سرطان

ارتباط بیماری لثه با سرطان ریه

بیماری لثه و سرطان ریه در ظاهر ارتباطی با یکدیگر ندارند، اما به نظر می رسد مشترکات زیادی دارند.

مطالعه ای که در سال ۲۰۰۸ منتشر شد، به بررسی رابطه از دست دادن دندان و سرطان در ۴۸,۳۷۵ مرد اقدام کرد. پژوهشگران این گونه نتیجه گیری کردند که پیوندی بین بیماری لثه و سرطان وجود دارد. بیماری پریودنتال با افزایش خطر کلی سرطان مرتبط بود.

مطالعه ای جدیدتر با حضور ۶۸ هزار بزرگسال نیز ارتباطی قوی بین بیماری لثه و خطر کلی سرطان را نشان داد. پیوند بین بیماری لثه و سرطان پانکراس نیز قابل توجه بود.

مطالعه ای دیگر که در نشریه Nature منتشر شد، نشان داد آنزیمی که توسط نوعی باکتری به نام Treponema Denticola که با بیماری لثه در ارتباط است، در برخی تومورهای سیستم گوارشی نیز مشاهده شده است.

 

آنزیم های فعال در لثه

این آنزیم به باکتری ها در بیماری لثه به تهاجم به بافت کمک می کند. همچنین، پژوهشگران دریافتند که این آنزیم موجب فعال شدن آنزیم های دیگری می شود که همزمان با گسترش به بافت های سالم در افزایش سلول های سرطانی نقش دارند.

دهان دروازه ای مشترک به لثه ها و ریه ها محسوب می شود، از این رو، ارتباط بین بیماری های لثه و ریه نسبت به موارد دیگر شاید چندان شگفت انگیز نباشد.

مطالعه ای که در فوریه ۲۰۱۹ منتشر شد، شرایط ۱,۳۸۰ مرد را مورد بررسی قرار داد. پژوهشگران ارتباطی چشمگیر بین پریودنتیت مزمن و کاهش در عملکرد تنفسی را مشاهده کردند. این پیوند حتی پس از کنترل متغیرهایی مانند سیگار کشیدن همچنان چشمگیر بود.

بار دیگر، التهاب ممکن است عامل پیوند بین این دو باشد. اگر لوله های موجود در ریه که وظیفه حمل هوا را بر عهده دارند ملتهب شوند، تنگ‌تر شده و جریان هوا محدود می شود.

جدا از نقش التهاب، باکتری های موجود در دهان نیز می توانند وارد ریه ها شوند. پس از ورود به ریه ها، باکتری ها می توانند محرکی برای عفونت باشند که به طور مستقیم به التهاب منجر می شود.

 

پریودنتال و سرطان ریه

یک تجزیه و تحلیل بزرگ جدید پیوندهای بالقوه بین بیماری لثه و سرطان ریه را مورد بررسی قرار داد. پژوهشگران این گونه نتیجه گیری کردند که بیماران مبتلا به بیماری پریودنتال در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان ریه قرار دارند.

آنها به برخی روش های بالقوه که بیماری لثه ممکن است خطر سرطان ریه را افزایش دهد، اشاره داشتند. به عنوان مثال، ورود باکتری هایی مانند Porphyromonas Gingivalis از دهان به ریه می تواند موجب عفونت شود.

به طور مشابه، آنزیم هایی که طی دوره بیماری لثه تولید می شوند ممکن است وارد ریه ها شوند. با ورود به ریه، آنها می توانند به پاتوژن ها در رشد و تکثیر در بافت ریه کمک کنند.

این تغییرات زمینه ساز التهاب می شوند. در بلند مدت، التهاب موجب تغییراتی در سلول ها شده که احتمال ابتلا به سرطان را افزایش می دهد.

 

***جهت تهیه بیمه تکمیلی دندانپزشکی با مشاورین مهراز کارت همراه شوید***

هنوز نظری ثبت نشده.