پست و کور دندان چیست؟

پست و کور دندان چگونه انجام می شود؟

هنگامی که پس از عصب کشی مقدار زیادی از تاج دندان از بین می رود، برای ترمیم دندان باید از روکشی به نام پست و کور  (post & core) استفاده شود .

 

روش کار :

از ریشه دندان یک قالب تهیه می شود و به لابراتوار ارسال می شود تا وسیله ی پست ( post ) توسط لابراتوار ساخته شود .

جلسه بعد؛ پست به داخل ریشه دندان چسب زده می شود و یک تاج مصنوعی که به آن کور ( core ) گفته می شود به دندان بیمار می چسبانند، در نهایت قالبگیری شده و روکش تهیه می شود .

دندانهايی كه به شدت از بين رفته‌اند و فقط ريشه آنها سالم مانده است را می توان با اين روش بازسازی و نهایتا روكش كر د. پست و كور دندان در واقع يك تاج دندان فلزی با يك انتهای ميله‌ای شكل است كه با قالبگيری از دندان باقی مانده و ريشه آن ساخته می شود. سپس اين تاج جايگزين تاج از دست رفته دندان شده (Core) و انتهای ميله مانند آن (post) داخل ريشه دندان قرار گرفته، چسبانده می شود. در نهايت روی اين مجموعه را يك روكش می پوشاند تا شكل  و ظاهر دندان بازسازی شود.

۱٫ پست دندان :

در دندانهايي كه به شدت تخريب شده يا شكسته‌اند و از تاج دندان فقط ۲-۱میلیمتر باقی مانده است از “پست” كه يك ميله از جنس‌های مختلف است و در ريشه دندان فرو می رود و می چسبد استفاده شده، تاج دندان را روی آن بازسازی می كنند. در حقيقت چون از تاج دندان مقدار خيلی كمی باقی مانده است ديگر هيچ ترميم يا روكشی روی آن گير نمی كند و كنده می شود.

بنابراين برای تأمين گير روكش يا ماده ترميمی تاج دندان؛ از اين ميله كه محكم داخل ريشه چسبيده و امتداد آن در حد ۳-۲ میلیمتر بيرون آمده استفاده می شود.  انواع مختلفی دارد مانند پست های پیش ساخته پین داخل کانال دندان. لازم به ذكر است دندانی كه نيازمند قراردادن “پست “در آن است حتماً بايد درمان ريشه (عصب كشی) شده باشد.

پس از اتمام درمان عصب ‌کشی و بازسازی تاج دندان ممکن است دندانپزشک استفاده از روکش دندان را به شما توصیه کند. در برخی موارد نیز ممکن است پیش از روکش کردن دندان نیاز به پست و کور داشته باشید. در اینجا با پست و کور و روش انجام آن بیشتر آشنا می‌شوید.

 

آیا همیشه به "پست" یا "پین" نیاز است؟

به ‌طور کلی اگر بیش از نیمی از تاج طبیعی دندان (بخش سفید رنگ دندان که بالای سطح لثه قرار دارد) از بین رفته باشد، پین یا پست برای کمک به اتصال تاج بازسازی شده به دندان لازم است.

اگر بیش از نیمی از تاج دندان هنوز باقی مانده باشد، احتمالاً خود بیلداپ کافی بوده و نیازی به پست یا پین نیست.

توجه داشته باشید که پین یا پست نقشی در استحکام و تقویت دندان ایفا نمی‌کند. بلکه برعکس، تحقیقات نشان داده‌ اند ممکن است ریشه دندان تضعیف شده و خطر شکستگی آن بیشتر شود.

با این حال این به این معنی نیست که استفاده از پین خوب نیست بلکه میله را باید تنها به عنوان نگهدارنده و متصل کننده ماده بازسازی کننده به دندان در نظر گرفت. بنابراین اگر ساختار طبیعی دندان به اندازه کافی باشد، نیازی به استفاده از پین وجود ندارد.

 

  • در صورتی که پین استفاده شود:

ابتدا دندانپزشک با استفاده از دریل دندانپزشکی، فضای مناسبی برای میله ایجاد می‌کند. این سوراخ معمولاً داخل یکی از مجاری ریشه دندان واقع شده است که در مرحله مهر و موم کردن دندان در عصب‌ کشی پر شده است. ابعاد پین کاملاً مطابق با سوراخ ایجاد شده در دندان است. پین در سوراخ قرار گرفته و با باندینگ یا چسب مخصوص در جای خود محکم می‌شود. پس از این که پین محکم شد، ترمیم دندانی بر روی انتهای بیرون زده میله قرار می‌گیرد.

 

۲. کور دندان

گاهی اوقات به علت ترک ‌خوردگی، پوسیدگی گسترده، جدا شدن پرشدگی دندان و یا ایجاد سوراخ دسترسی به پالپ، بخش زیادی از ساختار دندان از بین می‌رود. در چنین شرایطی کور بیلداپ استفاده می‌شود. core build up به عملی گفته می‌شود که در آن دندان‌پزشک ساختار از دست رفته دندان را با یکی از مواد ترمیمی مناسب بازسازی می کند تا دندان آماده دریافت روکش شود. با انجام این کار فونداسیون مناسبی برای پشتیبانی روکش ایجاد می‌شود.

 

کور از چه موادی ساخته می شود؟

کور را می‌توان از انواع ماده ترمیم دندانپزشکی ماندگار ساخت. در بیشتر موارد برای ساخت core از آمالگام (مواد نقره ‌ای رنگی که برای پر کردن دندان استفاده می‌شود) یا کامپوزیت ( مواد سفید رنگی که برای پر کردن دندان استفاده می‌شود) استفاده می‌شود.

 

کارکرد "کور" چیست؟

ثبات روکش، به ساختار دندان که در زیر آن قرار گرفته است، بستگی دارد. در صورتی که بخش بسیار کمی از ساختار دندان باقی مانده باشد، روکش در صورت وارد آمدن فشار به خصوص از سمت پهلو به راحتی از جای خود جدا می‌شود. در چنین شرایطی با بازسازی دندان به کمک کور بیلداپ می‌توان ساختار دندان را به ابعاد اولیه آن نزدیک‌ تر کرد. به این صورت ثبات و اتصال روکش تا حد چشمگیری بهبود می‌یابد بنابراین طول عمر ترمیم به حداکثر می‌رسد.

 

نکاتی راجع به روکش دندان:

برای ساخت روکش باید وضعیت دندان به طور کامل بررسی شود،از جمله: موقعیت دندان در فک ، سلامت کامل لثه ها ، طول ریشه دندان ، نبودن کیست در اطراف ریشه ، وضعیت فک مقابل .

 

پست-و-کور

پست-و-کور

 

اگر دندان از هر نظر سالم بود میتوان برای ساختن روکش اقدامات لازم را انجام داد:
  • قبل از گذاشتن روکش حتما باید ریشه دندان به طور کامل بررسی شود تا اگر نیاز به عصب کشی دارد توسط دندانپزشک انجام شود.
    اگر میزان پوسیدگی تاج زیاد باشد و دندان تا نزدیک لثه یا زیر آن خراب شده باشد باید جراحی لثه انجام شود. در جراحی لثه مقداری از نسج لثه و استخوان اطراف لثه حذف می شود تا برای گذاشتن روکش حجم کافی وجود داشته باشد . در ادامه تمام پوسیدگی های دندان توسط دندانپزشک از بین می رود و سپس با کامپوزیت یا آمالگام ترمیم و آماده قالبگیری می شود .
  • دندانی که روکش روی آن قرار می گیرد باید به طور خاصی تراش داده شود که نسج دندان آن حذف شود تا فضای کافی برای قالبگیری دندان وجود داشته باشد .
  • باید به رنگ روکش هم توجه کرد و حتی از بیمار هم راجع به رنگ آن سوال شود تا مورد رضایت وی باشد .
  • اگر روکش بلند بود حتما باید به دندانپزشک خود اطلاع دهید زیرا باعث فشار آوردن به مفصل فکی می شود .
  • اگر بعد از روکش در کنار لثه حلقه سیاه رنگی مشاهده کردین کاملا طبیعی است و روکش هایی که لایه زیرین آن ها از فلز و پوشش رویی از چینی است دچار همچین حالتی می شوند و جای هیچ گونه نگرانی نمی باشد .
  • روکش محافظی برای دندان نیست، بعد از روکش، دندان شما نیاز به بهداشت و مراقبت بیشتری دارد .
  • در صورت لق شدن روکش حتما به دندانپزشک خود مراجعه نمایید تا از خراب شدن دندان زیر روکش پیشگیری کنید .

 

انواع پست و کور  دندانپزشکی

در کل به ۴ دسته تقسیم می شوند .

۱٫     پست و کور ریختگی

۲٫     پست فایبرگلاس و کور کامپوزیتی

۳٫     پست تیتانیوم و کور کامپوزیتی

۴٫     پست استنلس استیل پیشنهادی و کور کامپوزیتی

مقاومت در شکست در روش پست و کور ریختگی نسبت به روش های دیگر بالاتر بوده و بعد از آن پست فایبرگلاس و کور کامپوزیتی از مقاومت بالایی برخوردار است .

در نتیجه گروه ۱ و ۲ نسبت به ۳ و ۴ از مقاومت بسیار بالایی برخوردارند و نتایج بهتری را به ما نشان خواهند داد .

پست ها معمولاَ از جنس فلزی مانند : تیتانیوم ، استیل و یا فلزات ریختگی تهیه می شوند . اما این روزها برای درمان معمولاَ از نوع غیر فلزی آن استفاده می شود .

 

مزایای پست غیرفلزی نسبت به پست فلزی :

انواع غیر فلزی دارای انعطاف پذیری بالایی هستند و در برابر فشارهایی که به دندان وارد می شود مقاوم ترند و دوام ریشه را در مقابل فشارها افزایش می دهند .

رنگ پست های غیرفلزی شفاف و سفید است و از نظر زیبایی نسبت به پست غیرفلزی کاربردی تر هستند.

 

معایب پست غیر فلزی نسبت به پست فلزی :

چسباندن پست غیر فلزی بسیار حساس است و پست های فلزی بسیار محکم ترند و چسباندن آن ها راحت تر است .

 

  1. پست و کور پیش ساخته یا ریختگی :

برای گذاشتن پست و کور روی دندان باید از یکی از انواع ریختگی یا پیش ساخته استفاده شود . پست و کور ریختگی منحصراَ برای دندان خود فرد و در لابراتوار ساخته می شود که طی دو جلسه درمان انجام می شود و پر هزینه است. اما پست پیش ساخته طی ۱ جلسه انجام می شود و هزینه کمتری دارد .

 

سوالات متدوال در مورد پست و کور دندان

۱٫ دندانی که با پست و کور ترمیم می شود چند سال عمر می کند ؟

اگر روکش آسیب ببیند برای خود دندان اتفاقی نمی افتد و دندان از بین نمی رود . اما اگر پست و کور آسیب ببیند باید دندان کشیده شود . عمر مفید دندان ترمیم شده با پست و کور ۱۳ سال می باشد (شاید هم بیشتر) که این بستگی به شرایط ابتدایی ساختمان دندان دارد .

۲٫ آیا می توان از "کور" هم به تنهایی استفاده کرد ؟

در مواردی که نیمی از تاج دندان باقی مانده باشد می توان به تنهایی از کور استفاده کرد اما اگر بیش از نیمی از تاج دندان از بین برود باید از پست هم استفاده کرد و کور به تنهایی پاسخگوی دندان نمی باشد .

از آنجا که پست در استحکام دندان نقشی ندارد و دندان را ضعیف کرده و آن را در معرض شکستگی قرار می دهد بهتر است که به عنوان تقویت نگه داشتن کور روی دندان استفاده شود که اگر ساختار دندان باقی مانده باشد بهتر است که از پست به هیچ عنوان استفاده نشود .

 

***جهت استفاده از خدمات دندانپزشکی ارزان با مشاورین مهراز کارت همراه شوید***

هنوز نظری ثبت نشده.